Душанбе, 26 май. - Аз ҷумла, китоби «Маориф – ояндаи Тоҷикистон», ки ба он мақолаву очерк, нигоштаҳои мухталиф, шеъру достонҳои адибони кишвар ворид шудаанд ва он сиёсати давлатии Тоҷикистонро дар бахши маориф дар бист соли соҳибистиқлолии Тоҷикистон тафсир мекунад. Маҷмӯа ҳамчун ҷамъбасти андешаву афкори аҳли сухан аз соли маориф ва фарҳанги техникӣ ба қаламрави таҷлили 20 – солагии Истиклолияти давлатии Тоҷикистон роҳ мекушояд.

Китоби дигар «Себарга» дафтари тозаи ашъори Шоири халқии Тоҷикистон Фарзона аст ва фарогири ашъори навин ва тарҷумаҳое мебошад, ки тайи солҳои охир ба қалам омадаанд. Дар маҷмӯа тарҷумаи ашъори шоири олмонӣ Ҳуте, шоирони рус Александр Пушкин, Анна Ахматова, Сергей Есенин, Марина Светаева ҷой гирифтаанд, ки барои хонанда равзанеро ба шеъри ҷаҳонӣ боз хоҳанд намуд.

«Албурзи побарҷо» китоби Ният Ҳаёт буда, дар рисола ҷанбаҳои мухталифи мавзӯиву ҳунарӣ, сабку салиқаи ашъори Устод Лоиқ Шералӣ мавриди таҳқиқу баррасӣ қарор гирифтаанд. Бо мутолиаи китоб хонанда ба ҷаҳони фикрии ин шоири шўҳратёри тоҷик гом гузошта, аз тафсири каломи пуршӯр ва шеъри ҷовидонаи ӯ лаззати рӯҳӣ ҳосил менамояд.

Ҳамчунин, «Меҳроби шукуфаҳо»-и Нуралии Нурзодро нашриёти «Ношир» чоп намудааст, ки ҳамосаи ишқу фарёд, баҳори сабзи истиғно, шеъри сапед ва навои нусрати ваҳдат мавзӯи асосии он аст.